Obserwacje spektralne dają możność wyznaczania prędkości ruchu obrotowego gwiazd.
Słownik zawierający wytłumaczenia najważniejszych zagadnień z dziedziny astronomii.
Do celów przeglądowych, w których staramy się poznać ogólne właściwości widm gwiazd, stosujemy pryzmaty obiektywowe, do badań zaś bardziej szczegółowych stosowane są spektrogramy szczelinowe. Pryzmaty obiektywowe są zazwyczaj stosowane w układach soczewkowo – zwierciadlanych teleskopów typu Schmidta lub Maksutowa, które ze względu na swą dużą siłę światła pozwalają na obserwacje widm słabych gwiazd.
Występowanie w widmach gwiazd linii pierwiastków o różnym natężeniu nie oznacza bynajmniej, że skład chemiczny zewnętrznych warstw gwiazdowych, odpowiedzialnych za widma, ulega zmianom wraz z klasą widmową. Już w latach 1920 – 1921 fizyk hinduski Megh Nad Saha wykazał, że różnorodny wygląd widm gwiazdowych można wytłumaczyć zmianami w pobudzaniu i jonizacji atomów w atmosferach gwiazd, bez potrzeby uciekania się do założeń o różnym składzie chemicznym gwiazd różnych klas widmowych. Głównymi zaś czynnikami wywołującymi te zmiany jest temperatura atmosfer gwiazdowych oraz ciśnienie gazów w nich zawartych.
Już w roku 1906 E. Hertzsprung zwrócił uwagę na to, że natężenia linii zjonizowanego strontu ulega zmianom w stosunku do innych linii znajdujących zastosowanie w klasyfikacji widm gwiazdowych, przy czym zmiany te są zależne od stopnia całkowitej światłości L gwiazd. Właściwość tę zauważyli w roku 1914 astronomowie W. S. Adams i A. Kohlschutter z obserwatorium na Mount Wilson.
Charakterystyka widm gwiazdowych świadczy o tym, że gwiazdy są obiektami tego samego rodzaju co Słońce, a więc do zagadnienia ich temperatury odnoszą się rozumowania analogiczne do tych, jakie przeprowadzany w odniesieniu do Słońca. Inaczej mówiąc za temperaturę gwiazd uważamy w pierwszym przybliżeniu parametr wynikający z założenia, że gwiazdy promieniują jako ciała doskonale czarne.
Nie da się ukryć, że NASA ma pecha. Najpierw wykryto pęknięcia w dyszach silników promu, co doprowadziło do zatrzymania programu wahadłowców o kilka miesięcy, a teraz zaczęły się kłopoty personalne.
[i][b]Międzynarodowa Stacja Kosmiczna[/b][/i] w kwietniu br. przyjęła na swój pokład pierwszego turystę kosmicznego. Był nim 60-letni Amerykanin Dennis Anthony Tito, który na stację przybył statkiem Sojuz TM-32, w towarzystwie swojego dowódcy Tałgata Musabajewa i Jurija Baturina, który niegdyś był urzędnikiem, wysłanym w Kosmos przez Borysa Jelcyna
Stało się! 28 lutego przyszłego roku, na pokładzie promu kosmicznego Atlantis, w misji STS-110, na stanowisku pierwszego specjalisty misji, w swoją siódmą podróż kosmiczną wyruszy Jerry Ross.
W lipcu, w dwóch turach, kierownictwo NASA (Narodowej Agencji do spraw Aeronautyki i Przestrzeni kosmicznej) ujawniło składy załóg misji wahadłowców, które zaplanowano na rok 2002. Trzeba przyznać, ze wiele nazwisk, które się tam znalazły, zaskoczyło ludzi interesujących się tą tematyką, w tym także mnie.
Odpowiedz na pytanie zadane w sondzie.
Zjawiska oraz wydarzenia w nadchodzącym miesiącu.
Zagłosuj lub zgłoś swoją stronę.
Ostatnio pisaliście: